خیلی وقته اینجا نیومدم٬انگار بودن و نبودنمم فرقی نمی کنه!
به هر حال کسی یاد ما نیست٬دیگه نه وقتی برای نوشتن هست نه
حوصله ای٬الانم که اینجام باز بخاطر مرور خاطرات و پست آبان ۸۹ یکی از دوستامه
که حال و هوای قدیم و بچگیامون و برام زنده میکنه...
خیلی وقتا دلم خواست بیام و از روزمرگیام بنویسم٬ولی انقدر غصه توابیشتر روزاش
بود و هست که از نوشتنشون پشیمونم میکرد.
بی اجرو مزد کس نکندکارهیچکس
کالای مفت نیست به بازار هیچکس
هرکس که یارتوست کند فکر سود خویش
بیهوده کس نشود یار هیچکس
آزاد هرکه نیست زهر بند شاد نیست
هرگز کسی مباد گرفتارهیچکس
ازهول مرگ ترس طلبکار بدتراست
در زندگی مباش بدهکارهیچکس
تا پی نبرده ای که دلش با زبان یکی است
دل خوش مکن به گرمی گفتار هیچکس
حالت بدوش هیچکس بار خود من
یا شانه هم تهی مکن از بار هیچکس
یادمه یه روز وقتی خیلی منتظرش بودم و ازش خبری نبود٬وقتی فکر میکردم یاد
هر کسی و هر چیزی هست جز من٬صدای گوشیم در اومد و این اس ام اس که:
من ادعا نمیکنم که همیشه به یاد آنهایی که دوستشان دارم هستم٬اما ادعا
میکنم حتی در لحظاتی هم که به یادشان نیستم!دوستشان دارم!!
(دکتر شریعتی)
خوب که بهش فکر میکنم میبینم واقعا هم ما آدما برای دوست داشتن کسی
حتما نباید یادش بیاریم ٬مهم اینه که دوستش بداریم!!
